Dockerfile Oluşturucu

Projenizde gerçekten bulunan başlangıç noktasını seçin

Oluşturucu deponuzu inceleyemez. Girdiğiniz teknolojiyi, başlangıç noktasını, çalışma dizinini ve portu kullanır. Node.js uygulaması bir JavaScript başlangıç dosyası ve npm kilit dosyası; Python uygulaması bir betik ve requirements.txt gerektirir. Go için go.mod modülü ve paket yolu, Rust için Cargo projesi ve adı belirtilmiş bir ikili hedef gerekir. PHP-FPM farklıdır: HTTP sunucusu değil, bir FastCGI işlemi başlatır. Önüne, özel bir konteyner ağında Nginx gibi FastCGI destekleyen bir web sunucusu koyun. PHP imajı dahili olarak 9000 portunu dinler. Bu FastCGI portunu internete açmayın.

Oluşturulan dosyalar ne yapar?

WORKDIR, imaj içindeki işlem dizinini belirler. Form, /app, /srv/app, /opt/app, /workspace, /usr/src/app veya /var/www altındaki uygulama yollarını kabul eder; /root gibi sistem yollarını ve başka bir Dockerfile komutuna dönüşebilecek karakterleri reddeder. EXPOSE, konteyner portunu belgeler; ana makinenin güvenlik duvarını açmaz ve uygulamanın dinlemeye başlamasını sağlamaz. Oluşturulan .dockerignore, tipik yerel bağımlılık dizinlerini, sürüm kontrol verilerini ve hem kökteki hem de alt dizinlerdeki .env dosyalarını derleme bağlamı dışında tutar. Derlemeden önce dosyayı okuyun: projenizin kullandığı bir dosya yok sayma kuralıyla eşleşiyorsa kuralı uyarlayın. Gizli bilgileri asla kaynak koda, ARG veya ENV içine gömmeyin.

Derlenen Go ve Rust projeleri, derleyici araçlarının son imaja kopyalanmaması için ayrı derleme ve çalışma aşamaları kullanır. Node.js ve Python seçenekleri bildirilen bağımlılıkları kurar; PHP-FPM seçeneği FastCGI hizmetini başlatır. Bir konteyner tarifi, gerçek bir projenin derleneceğini, başlayacağını, sağlık kontrolünden geçeceğini, beklenen yolu sunacağını veya güvenle dağıtılabileceğini garanti edemez. Frameworkler, yerel uzantılar, varlık derlemeleri ve dosya izinleri ek adımlar gerektirebilir. Docker’ın derleme için en iyi uygulamaları ve derleme bağlamı kılavuzu katman sırasını ve yok sayma dosyalarının davranışını açıklar.

Uygulamanızla doğrulayın

ZIP dosyasını derleme bağlamının köküne çıkarın; içindeki dosyaların adları tam olarak Dockerfile ve .dockerignore olarak kalmalıdır. Alternatif olarak her dosyayı ayrı ayrı kopyalayıp bu adlarla kaydedin. Docker sürümünüz destekliyorsa docker build --check ., ardından docker build -t my-app . çalıştırın. İmajı bir test ortamında başlatıp gerçek başlangıç komutunu ve uygulamanın yanıt verdiği yolu doğrulayın. HTTP teknolojileri için yalnızca amaçlanan konteyner portunu eşleyin ve yanıtı kontrol edin. PHP-FPM için 9000 portunu yayımlamak yerine özel bir FastCGI ağ bağlantısı kullanın. Üretim sürümünden önce temel imajın güncel yamalarını ve bağımlılık kilit dosyalarını gözden geçirin.