ASCII Tablosu Referansı

İngilizcede yazdığınız her yazdırılabilir karakter, yedi bitlik ASCII standardında 32 ile 126 arasında bir sayıya eşlenir. 32’nin altında ve 127’de ise LF, CR, ESC, DEL ve seri protokol ayıklarken ya da satır sonlarını düzeltirken hâlâ önemli olan diğer kontrol kodları bulunur. Bu referans tablosu 0’dan 127’ye kadar her kod noktasını ondalık, onaltılık, sekizlik, ikili ve HTML entity biçimiyle birlikte verir.

ASCII tablosu nasıl kullanılır

  1. 1

    Gereken karakterin satırını bulun

    Harf, sembol veya kod noktası adına göre arayın. Kontrol kodları üç harfli mnemonic ile listelenir.

  2. 2

    İhtiyacınız olan kodlama için satırı okuyun

    İnsan dostu kod için ondalık, kaynak kod için onaltılık, protokol işi için ikili, işaretleme için HTML entity.

  3. 3

    Herhangi bir hücreyi kopyalayın

    Elinizde hex dump veya byte dizisi olduğunda ne okunduğunu anlamak için kullanışlıdır.

ASCII’nin üç aralığı

Aralık Ondalık İçerik
Denetim 0-31, 127 NUL, BEL, BS, HT, LF, VT, FF, CR, ESC, DEL, diğerleri
Yazdırılabilir 32-126 Boşluk, noktalama, rakamlar, A-Z, a-z
Genişletilmiş (ASCII dışı) 128+ Kodlamaya bağlıdır; ASCII kesin olarak 127’de biter

Hâlâ önemli olan kontrol kodları

  • 0x00 NUL, C’de dize sonlandırıcı, bazı ikili biçimlerde dolgu.
  • 0x07 BEL, Terminal zilini çaldırır.
  • 0x08 BS, Geri silme.
  • 0x09 HT, Yatay sekme.
  • 0x0A LF, Satır besleme, Unix satır sonu.
  • 0x0D CR, Satır başı; Windows’ta CRLF için LF ile eşleşir.
  • 0x1B ESC, Terminal renkleri için ANSI kaçış dizisi başlatır.
  • 0x7F DEL, Başlangıçta bant deliğini silmek için koddu; artık nadiren kullanılır.

ASCII ve Unicode

Unicode ilk 128 kod noktasını ASCII ile aynı anlamlarda korur. UTF-8 de bu değerleri aynı tek baytlarla kodladığı için yalnızca ASCII karakterleri içeren bir UTF-8 dosyası, ASCII gösterimiyle bayt bayt aynıdır. Ancak her karakter kodlaması ASCII bayt değerlerini kullanmaz; EBCDIC bunun bilinen bir karşı örneğidir.

Yaygın dönüşümler

  • Ondalıktan onaltılığa: 65 (ondalık) = 0x41 = A
  • Onaltılıktan ikiliye: 0x41 = 0100 0001
  • Onaltılıktan HTML entity’ye: A veya A ikisi de A olarak render edilir

Sık Sorulan Sorular

ASCII 7 bitlik bir koddur; byte’ın sekizinci bitini parity veya uzantı için boş bırakır. 128-255 değerleri “extended ASCII” varyantlarının (Latin-1, Windows-1252, MacRoman vb.) alanıdır, hepsi birbiriyle uyumsuzdur, Unicode’un kazanmasının nedenlerinden biri de budur.

LF (0x0A) bir satır aşağı iner; CR (0x0D) imleci sıfırıncı sütuna geri götürür. Unix’te newline yalnız LF’dir; klasik Mac’te yalnız CR idi; Windows ve HTTP başlıklarında CR ardından LF (CRLF) gelir. Uyumsuzluklar sistemler arasında çift aralıklı veya birleşmiş metnin klasik nedenidir.

ASCII büyük harfleri 65-90, küçük harfleri ise 97-122 aralığındadır; aralarında tam 0x20 fark vardır. Bir baytın ASCII harfi olduğu önce doğrulandıktan sonra büyük/küçük harf dönüşümü için 0x20 biti ayarlanabilir, temizlenebilir veya değiştirilebilir. Rastgele baytlara körlemesine XOR 0x20 uygulamak güvenli değildir; rakamları, noktalama işaretlerini ve kontrol değerlerini de değiştirir.

Evet: metin dosyalarında LF ve CR, kaynak kod ve terminallerde HT ve FF, ANSI renk dizilerinde ESC, terminal zilleri ve uyarılarda BEL. NUL hâlâ C stringlerini sonlandırır. Geri kalanı çoğunlukla teletype günlerinden kalmadır.

İlgili Araçlar